 |
Por Pello Zabala
"San Prudentzio"
Zeinen otoitz ta eskari polita gaurkoa! Eskatu ahala, pentsa arazten
duena: ?Jainko Jauna, bakearen iturria, banatutako senideen artean
berriro bakea ezartzeko doain harrigarria eman zenion Prudentzio
gotzain santuari; egizu, haren eskariz, zure borondatera bildurik,
bihotz-batasunean bizi gaitezela beti?. Eta horixe eskatzen dugu
?Bakea zuekin? esanez eta apostoluen gainera arnas eginez etorri
zitzaigun Nazareteko Berpiztuaren bitartez. Prudentzio Armentiakoa bai, Gasteiz eta Araba aldean zaindari duten
gotzaina. Hementxe gertu, gure arteko Armentian jaioa, aspaldi, bai,
VI. mendean. 15 urte zitueneko erretiratu omen zen gaztelako eremu
inguru batera. Gero Kalagurritik deitu zuten eta hantxe saiatu zen
kristau bizitza bere jatortasunera eramaten, ebanjelio bidean
sakontzen. Tarazonako gotzain aukeratu zuten, bertako kristau herriak
aipatua zuelarik ordurako. Bere eginkizunik nagusiena haserre zeudenen
artean bakeak egitea izan omen zen: dohaina omen zuen bihotz-begietan,
aurrean prantatzen zitzaizkionei irribarrea ateratzeko eta estimua
sorrarazteko. Inguruko hainbat kristau herritatik ere tira nahi zioten
eta hala Osmara eraman zuten, zertara izango eta, apaizen eta
herriaren arteko borrokak eta liskarrak konpontzera. Eta hantxe
harrapatu zuen heriotzak. Prudens-prudentzio hau, zentzudun eta neurritsua, hauxe dugu elizamak
bakegile aitortua, gure herri ta herrixken arteko bakeak egiten lagun
diezagukena, harik eta zentzudun izaten, neurritsu jokatzen saiatuko
bagina. Bakeak egitea erraza ere gerta daiteke, nahi izanez gero. Nahi
ez bada, saiakera luzetxoa suerta beharko, aspaldian ondotxo
dakigunez. Batasuna falta nonbait, bihotz-batasun prudente ta
zentzuzkoa. Bakea ta ona desiatuz mintzatu zaizue, Arantzazutik, Pello
Zabala.
|
